Seksuele intimidatie op de werkvloer is een groot probleem: gemiddeld hebben jaarlijks tegen de 200 duizend personen in Nederland last van seksuele aandacht van een leidinggevende of collega. Dat kan verstrekkende gevolgen hebben voor het slachtoffer én voor de van seksuele intimidatie beschuldigde werknemer, zoals ontslag op staande voet. Dat is extra pijnlijk als bewijs voor de intimidatie ontbreekt.In dit boek beschrijft mr. Lydia de Groot hoe werknemers worden beschermd tegen mogelijk valse beschuldigingen van seksuele intimidatie. Meer concreet onderzoekt zij welke arbeidsrechtelijke ontslagbescherming toekomt aan van seksuele intimidatie beschuldigde werknemers, en in hoeverre daarin het grondrecht van een eerlijk proces wordt geborgd.Om deze vragen te beantwoorden beschrijft zij allereerst wat precies moet worden verstaan onder seksuele intimidatie op de werkvloer, en wanneer de werkgever de bevoegdheid (ofwel plicht) heeft om over te gaan tot ontslag (op staande voet). Aan de hand van een uitvoerige studie van de arbeidsrechtelijke ontslagjurisprudentie beschrijft zij welke eisen de rechtspraak stelt aan deze procedure en het bewijs. Tot slot analyseert zij de eisen die worden gesteld aan de ontslagprocedure en het bewijs in het kader van het grondrecht op een eerlijk proces, in het bijzonder equality of arms.De auteur concludeert dat de criteria die de rechtspraak hanteert voor seksuele intimidatie niet eenduidig zijn. Ook verschillende wetsartikelen kunnen anders worden geïnterpreteerd. De rechtsonzekerheid die hieruit voortvloeit kan in het voordeel van de seksueel intimiderende werknemer uitpakken en geeft zo een verkeerd signaal af naar (potentiële) daders. Tot slot constateert de auteur dat de civielrechtelijke procedure inzake het ontslag (op staande voet) wegens seksuele intimidatie op gespannen voet met het strafrecht staat.