Voorwoord1. De verhouding tussen het geloof en de menswetenschappen (p. 9)2. De culturele en sociale achtergrond van sensitivitytraining (p. 13)3. Een historisch-theoretisch overzicht (p. 17)4.Het verloop van een groepsproces (p. 23)5. De doelstelling van sensitivitytraining (p. 25)6. De voorwaarden voor groepstherapie (p. 27)7. Evaluatie: gevaren en bezwaren (p. 29)8. Stellingname: moeilijkheden en mogelijkheden (p. 37)9. Ten slotte (p. 43)Sensitivitytraining is een 'gevoeligheidstraining' die vandaag de dag door steeds meer organisaties wordt ingezet om echte of vermeende communicatiestoornissen tussen hun werknemers te verhelpen. Het doel is mensen 'gevoeliger' te maken voor de ander, de ander te leren respecteren, en door 'volkomen eerlijkheid' in rollenspelen, spelletjes en groepsgesprekken jezelf 'vrij te spelen' van alle remmingen en frustraties die door je eigen specifieke sociale vorming deel zijn gaan uitmaken van je sociale wezen. De onderlinge eenheid die (volgens de trainer) dan ontstaat, moet vervolgens de productiviteit van de organisatie ten goede komen. Maar maakt sensitivitytraining mensen wel echt gevoeliger? Komen mensen er wel altijd beter uit? Is het wel zo verstandig om deel te nemen aan trainingen die als slogan hebben: niet ik, maar de groep? Past de christen daar wel tussen als hij zich wil houden aan de oproep van Paulus: niet ik, maar Christus? Kan hij in zo'n groep wel staande blijven als hij niet wil buigen voor de groepsmoraal, maar zich wil houden aan de wet van Christus?Ds. G. Hette Abma is predikant, lid van de redactie van 'Israël en Kerk', en eindredacteur van het blad 'Profetisch Perspectief'.