In haar tweede dichtbundel beeldt Hanneke Eggels een universele werkelijkheid uit aan de hand van literaire verwijzingen naar plaatsen in Europa. Twintig gedichten over de teloorgang van liefde en leven, allegorisch verbeeld.
'Sterke en onnadrukkelijke gedichten' (Paul Gellings).'Knap om een politieke werkelijkheid in een poëtisch beeld te vangen.'(Abram de Swaan.