Wat mij erin aanspreekt is de positieve insteek en de persoonlijke toon. Als lezer voel je het plezier van de schrijver om bezig te zijn met het woord. Je wordt deelgenoot van zijn inzichten en meer nog verrast door wat hij heeft ontdekt. Je pakt als vanzelf de Bijbel erbij en begint je eigen ontdekkingstocht. Ik vind het knap dat Wim geen platgetreden paden loopt en ervoor waakt om clichés en dogma's te gebruiken. Nergens proef je een spoor van bitterheid of zuur. Een zoute nasmaak blijft je gelukkig bespaard. De studies zijn makkelijk te lezen, maar zijn zeker niet mierzoet. Evenmin zijn het hapklare brokken om gedachteloos in te slikken. Ze prikkelen de neus, de tong, het oog en het hart en roepen het verlangen naar de maaltijd op. De maaltijd, dat is Gods woord zelf. Dat woord lijkt op een overvloedig maal met een eindeloze keur aan voedzame en heilzame gerechten. De gastheer zal ervan genieten als wij er met smaak van eten.