De memorie van toelichting bij de Awb noemt het bestuursprocesrecht van vóór 1994 het ‘klassieke’ bestuursprocesrecht. In de afgelopen twintig jaar is het bestuursprocesrecht als gevolg van subjectivering, finalisering, en de nadruk op effectiviteit en efficiëntie, sterk veranderd. Deze veranderingen worden vaak toegeschreven aan het primair stellen van de rechtsbeschermingsfunctie in het nieuwe uniforme bestuursprocesrecht. Ten tijde van de invoering van de Awb was echter niet zo duidelijk wat de gevolgen hiervan zouden zijn. Verondersteld kan worden dat meerdere factoren van invloed zijn geweest op de recente ontwikkelingen in het bestuursprocesrecht. In dit boek is onderzocht in hoeverre een verklaring kan worden gevonden in de geschiedenis van het bestuursprocesrecht, met name de wetsgeschiedenissen van de Wet op de Raad van State (vanaf 1861) en de Beroepswet (vanaf 1902). Onderzocht is hoe een drietal elementen van de inrichting van de procedure: de feiten vaststelling,de bepaling van de omvang van het geding en het zelf in de zaak voorzien door de rechter, zich hebben ontwikkeld in relatie tot opvattingen over de functie van het bestuursprocesrecht, de rol van de rechter en het vereiste dat het bestuursprocesrecht snel,eenvoudig en goedkoop dient te zijn.