https://ronaldrovers.nl/about/de mens:de eerste soort die bouwwerken realiseert. Maar ze groeien hem boven het hoofd,de stad neemt het over en degradeert de mens tot radertje in het geheel, de stad als nieuw organsisme,Kent u één andere diersoort, die zichzelf inpakt met met iets van (be-)kleding? Ergens lang geleden is dat begonnen, omdat de mens liefst in de zelfde buurt bleef rondhangen, ipv van met de temperatuur en klimaatzones mee te bewegen. En in den beginnen was het nog kleding want dan was men nog steeds mobiel, als jager-verzamelaar, net als al die andere soorten, zij het dan met een ‘jas’ aan. Maar dan: kent u één enkele andere soort die zijn eigen eten verbouwt? Het zijn allemaal jager verzamelaars gebleven, behalve de homo sapiens. En met landbouw kwam het moment dat men ook zijn eigen onderkomens begint te bouwen, anders dan nestjes van takken of gegraven holen. Is er een andere soort die niet meer genoegen neemt met een nest, maar droomt van kastelen? En ze bouwt? Het ging niet langer alleen om eten, men wilde ‘kastelen’… Waarmee het grote grondstof slepen was begonnen, vandaag de dag verplaatst de mens al meer grond en rots als de Aarde zelf door Vulkanisme tektoniek en erosie. Een moet de eerste zijn, denkt u. en dat klopt, we zijn immers ook pas 10.000 jaar ver in dat proces, een peulenschil in het licht van de Aardse geschiedenis. Maar dan hoeft het ook niet daar te eindigen, dan gaat dat toch gewoon verder…? Om dat te verkennen begint ons verhaal dan ook bjj de eerste huisvesting van de Homo Sapiens en hoe dat uit de hand kan lopen, waarbij die mens uiteindelijk maar een ondergeschikt radertje in het geheel blijkt te zijn. Tenminste dat is de stelling aan het eind.Wij zijn het gevolg van evolutie, van organiserend vermogen van materie oiv (zonne-) energie. Mits de juiste omstandigheden. Maar we komen er steeds meer achter dat evolutie op vrijwel alle terreinen zijn rol opeist. Hertog en Hawkins vermoeden dat zelfs de, wat heet, oerknal een vorm van evolutie moet zijn geweest: er waren vele fysische varianten mogelijk geweest, maar evolutionair is onze huidige variant ontstaan. Wellicht zijn er andere universa met weer andere fysische wetmatigheden. En ook ons gedrag lijkt een zelf gekozen keuze, maar ook dat wordt vrijwel uitsluitend bepaald door onbewuste evolutionaire beweegredenen, zo beschrijft Hoffman in ‘How evolution hid the thruth before our eyes. Maar dan is evolutie dus de grote drijfveer en, wat is dan de volgende fase, waarschijnlijk ook al onder ons…? Om dat te zien moeten we nagaan wat drijft die evolutie, waar komt dat vandaan? En dan blijkt dat data en informatie wellicht de bouwstenen zijn, van evolutie, maar ook van quantum fysica en zwaartekracht… En waar zien dan de volgend evolutionaire fase? In de urbane omgeving, de megasteden als een groot wit gat waar steeds meer data in verdwijnen… de stad als het nieuwe organsime, de volgende stap. Ja de mens is een natuurkracht. Maar vormt zelf geen geologische laag, zoals de kalklagen gevormd door schelpdieren. Zoveel lichamen zijn er nou ook weer niet gestapeld en verworden tot een geologische factor van belang. Maar wel onder invloed van die mens ontstaan er geologische lagen, gesteenten en gebergten. De mens is een klein onderdeel van nieuwe organismen, die tzt afsterven, en een nieuwe geologische laag vormen: de steden, de urbane organismen, de orbanismen. Ergo: we zitten niet in het antropoceen, maar in het Urbanoceen.