Jeroen Pen was een druk jongetje. De kinderpsychiater noemde het vierletterwoord, en dus kreeg hij medicijnen mee naar huis. Vanaf de middelbare school al ontwikkelde hij een ernstige verslaving, zo erg dat hij later in zijn volwassen leven amper nog functioneerde. De groep adhd’ers en add’ers groeit in Nederland, en daarmee ook het aantal mensen dat legaal aan het amfetamines gaat. Maar bij de schaduwkanten van deze wondermiddelen staan we amper stil. Jeroen Pen gaat in op de niet bepaald onschuldige geschiedenis van adhd-medicijnen, de rol van big pharma die met uitgekiende strategieën de minder rooskleurige neveneffecten in de doofpot wist te stoppen, en hoe we zonder ons van enig kwaad bewust te zijn kinderen deze middelen laten slikken.