Na een beroerte raakt een amateur-actrice en schrijversmoeder haar spraakvermogen kwijt. Langzaam en onherroepelijk takelt ze af, steeds minder in staat om te communiceren met wie haar lief is.
Daarover schrijvend maakt Tom Lanoye een meervoudige balans op. Van zijn kleurrijke jeugd in een volkswijk, van zijn worsteling met de liefde, van zijn rol als schrijver, van zijn conflicten met de kleine moederdiva, van de strijd die zij manmoedig voert en waarin ze reddeloos en redeloos ten onder gaat _ en van de blijvende woede en pijn die dat oplevert.

Sprakeloos ligt volledig in de lijn van Lanoyes autobiografische klassieker Kartonnen dozen. Was Kartonnen dozen een monument voor de jeugdliefde van de auteur, Sprakeloos is een aangrijpende ode aan zijn moeder.

‘Een indringend en onvergetelijk boek’
de standaard

‘Sprakeloos, zo laat Lanoye zijn lezer achter’
elsevier

‘Moeiteloos naast het beste van Claus en Boon’
de tijd

‘Het boek van zijn leven’
humo

‘Een naar de keel grijpend monument van taal voor een gestorven moeder’
hp/de tijd

‘Hartverscheurend en hilarisch’
de morgen

‘Een verrijzenis van allure’ ****
de volkskrant

‘Een monument voor een dode moeder én een zelfonderzoek’
nrc handelsblad