De schrijfster vertelt over twee jaar seksuele intimidatie en het terreurbewind op de werkvloer door haar werkgever. Zijn bizarre gedrag leidde uiteindelijk tot een rechtszaak over ontbinding van haar arbeidscontract. De auteur laat zien hoe en waarom collega's wegkijken, waarom het zo lang duurde voordat zij hulp zocht bij een advocaat, de arbodienst, haar man, een therapeut. Uit het verloop van de rechtszaak blijkt dat er nog wel wat te verbeteren valt in Nederland aan de gang van zaken bij de kantonrechter. Met het bedrijf waar zij werkte, blijkt trouwens op alle fronten van alles mis: klanten werden bedrogen, leveranciers niet betaald en 'meneer en mevrouw' zijn slechte werkgevers en maken hun eigen bedrijf kapot. De auteur noemt geen namen en vertelt haar verhaal als iets dat zich in een theater afspeelt, met typetjes en metaforen die grotendeels zijn ontleend aan de tosti die zij geregeld voor de handtastelijke, alle grenzen overschrijdende directeur moest maken.