De Limburgse singer-songwriter John Moonen was een paar jaar jongerenwerker in Srebrenica, waar hij muziekworkshops gaf aan de kids daar. Hij arriveerde er destijds vol idealen, maar vertrok uiteindelijk 'sadder and wiser'. En schreef er dit (dag)boek over. Geen boek over de beruchte genocide, maar een persoonlijk verhaal van een idealistische twintiger die hoopte op zijn manier een bijdrage te leveren aan vrede. De mensen aldaar bleken echter andere problemen te hebben, van corruptie tot armoede en werkloosheid. In Srebrenica kreeg de auteur een nieuwe kijk op het leven in dit voormalige conflictgebied. Moonen is muzikant, geen schrijver. Dat blijkt uit zijn schrijfstijl: goedbedoeld, maar bepaald niet vlekkeloos! Sobere uitvoering: geen kleurendruk, geen illustraties, traditionele lay-out. Leuk bedacht: de hoofdstukken verwijzen naar songtitels van de Beatles, de favoriete band van Moonen. Een apart debuutboek van een onbekende auteur; voor een redelijke lezerskring.