Staatssteun is in crisistijd een veelgebruikt instrument om banken in leven te houden. Hoe beoordeelt de Europese Commissie een steunmaatregel? En hoe voorkomen we dat het gelijkheidsbeginsel hierbij in het geding komt? Deze Engelstalige uitgave biedt een kritische beschouwing op de rol van de EC in de uitvoer van staatssteun. Staatssteun of omvallen. Dat was de realiteit voor tal van Europese banken ten tijde van de kredietcrisis. De redding van Italiaanse banken in de zomer van 2017 onderstreept eens te meer dat financiële reddingsoperaties nog altijd aan de orde van de dag zijn. De Europese Commissie vervult hierin een controlerende rol. Alleen al in de crisistijd keurde de Commissie honderden steunmaatregelen goed. State Aid to Banks werpt een kritisch licht op de procedure waarmee de Europese Commissie staatsteun beoordeelt. Hoe gaat dit proces in zijn werk? Wanneer is het mogelijk in strijd met het gelijkheidsbeginsel? En hoe laat dit zich objectief toetsen? Deze Engelstalige uitgave biedt een structureel raamwerk voor bovenstaande vraagstukken die zich voordoen bij staatssteun. Hiermee vormt het een waardevolle bron van informatie voor iedereen die zich bevindt op het speelveld van staatssteun, waaronder overheden, banken en de Europese Commissie. Vanuit een multidisciplinair perspectief belicht de auteur zowel de economische als juridische aspecten van staatssteun. De uitgave is hiermee uniek in zijn soort. Er heerst een gebrek aan helderheid omtrent het beoordelingsproces van de Europese Commissie in steunmaatregelen, in het bijzonder of deze strookt met het gelijkheidsbeginsel. Deze uitgave analyseert achtereenvolgens de achtergrond van staatssteun, de controle hierop, de afdeling Crisis Communication binnen de EC, relevante jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie en de impact van de bankenunie. Van hieruit zet de auteur verschillende benaderingen uiteen om maatregelen te toetsen met het oog op het gelijkheidsbeginsel.