In 2004 schreef het internettijdschriftDe recensent: ‘De lezers mogen blij zijn datDavid Sedaris geen eenzame wees is. Zijnvader, moeder, drie zussen, broer, schoonzus,enkele honden, een papegaai en zijn vriendleveren in al zijn verhalen levendigepersonages op. Zijn ouders draven op alshuisjesmelkers op latere leeftijd, zijn broertjePaul gaat trouwen, zijn vriend Hugh ruzietgraag met hem in gezelschap, zijn zus heefteen puinzooi gemaakt van haar huis en zijnandere zussen hangen voortdurend aan detelefoon. Zo opgesomd, klinkt het erg saai.Maar Sedaris heeft een gave om ook bijde normaalste situaties in te zoomen opde idiote kant van de zaak. En juist deidiote situaties bekijkt hij vanuit een drogeinvalshoek.Hilarisch over-the-top, zoals in Holidayon Ice, wordt het nergens; de verhalenzijn realistischer en zijn stijl is meerbeschouwend geestig. Sedaris is een scherpobservator en pikt er de juiste zaken uit.Zaken waar de betreffende personen zichvoor zouden schamen, maar die wel zoherkenbaar en humoristisch zijn.’