Van lockdown naar een sociaaleconomische reset? Corona maakt veel los, de vertrouwde zekerheden zijn niet meer zo zeker. De uitwerking van de globalisering komt door het besef van economische afhankelijkheid nu helder in beeld. Maar nog duidelijker is de afhankelijkheid van geld die de schuldenbergen doet ophogen. Want er zijn problemen genoeg die om geld schreeuwen. Geld dat een vreemde maar geaccepteerde verdeelsleutel heeft, waarmee de kansrijke voordeel geniet boven de kansarmen. Waarmee multinationals macht verwerven, ten koste van de publieke sector die onder druk staat. Ten koste van allerlei milieuzaken, zoals een aanvaardbare voetafdruk, het beschermen van de biodiversiteit, een versnelde energietransitie, stikstof en fijnstofbeperking, plasticsoep, dierenleed, virusgevaar, geluidshinder, woningnood. De lijst van problemen is lang nu daar ook nog een instortend kaartenhuis aan faillissementen bijkomt, met veel werklozen en armlastige zzp-ers. Kan een versnelde economische groei de problemen oplossen? Of wagen we ons steeds verder op een doodlopende neoliberale weg? Is de situatie uitzichtloos? ‘We moeten het ondenkbare denkbaar maken.’ Aldus de Franse president Macron.