Ik hoor meer dan wat er gezegd wordt.
Om me heen.
Wat ik hoor, is niet altijd de werkelijkheid.

José van Beuzekom schreef afgelopen jaren deze haiku – en vele tientallen andere – om meer grip te krijgen op de wereld om haar heen. Ze ziet zichzelf als een taalworstelaar, die woorden en zinnen gebruikt als wapen in de strijd tegen de stemmen in haar hoofd. Noem het therapie, noem het dichten: door het schrijven van haiku's legt Van Beuzekom de stemmen het zwijgen op. Tegelijkertijd geven haar teksten een scherp en – vaak – relativerend beeld van onze manieren en omgangsvormen.