De zonderlinge zevenenvijftigjarige Ray, ‘te oud om opnieuw te beginnen, te jong om de moed op te geven’, neemt de even zonderlinge zwerfhond Eenoog in huis. Eenoog is vals maar een goede rattenvanger. Allebei zijn ze gewend alleen te zijn, maar al snel bouwen ze een gemeenschappelijk leven op. De seizoenen volgen elkaar op en de vriendschap verdiept zich, tot Eenoog zich in de nesten werkt en Ray geen andere mogelijkheid ziet dan met zijn metgezel op de vlucht te slaan.