Bij deze de 17e bundel gevuld met 30 gedichten aangaande geloof, humor, wetenschap, actualiteit en vooral liefde (immers het grootst bestaande goed). Verwacht hierbij geen "echte" literatuur want dat heeft de schrijver niet op het oog. Tenslotte is alles op één na in rijmvorm. Deze laatste is voor de expressie van Hans een uitdaging. Net zoals de Engelstalige die in beperkte mate ook vertegenwoordigd zijn. Naarmate hij ouder werd is het hele wereldgebeuren belangrijker geworden en dit is dan ook te merken. Dit naast een rotsvast geloof in iets van een God ( zonder daarbij "in de Here" te raken) maar meer in spirituele zin. Het liefst schrijft Hans toch wel humor en als vrijgezel liefdesgedichten gericht aan een fictieve vrouw. Hopelijk draagt zijn levenservaring van 58 jaar en het al meer dan 30 jaar hiermee bezig te zijn bij aan de kwaliteit. Maar die beoordeling is aan jou; de lezer / lezeres. Rest me nog je veel plezier te wensen op de reis door de inspiratiewereld van een best belezen individu die alleen de intentie heeft om soms een hart onder de riem te steken, je na te laten denken en flink te vermaken!