De meeste mensen kunnen zich niet voorstellen hoe het is om een kind te verliezen. Gelukkig maar.Laat staan twee kinderen.In de zomer van 2012 verliezen Wietse en zijn vrouw Maartje kort na elkaar hun jonge dochters, Eline en Fleur. Volledig onverwacht. Wat volgt is een periode van intens verdriet, boosheid en ontreddering, maar ook een zoektocht: hoe leef je verder als het ondenkbare is gebeurd?Streep hun naam niet door is een openhartig en eerlijk boek over rouw die niet verdwijnt, maar wél kan veranderen. Over hoe je leert leven met een onzichtbaar litteken. En vooral: over de veerkracht van mensen die, ondanks alles, de moed vinden om opnieuw te kiezen voor het leven, liefde en geluk.Dit boek is geschreven voor ouders die hun kind hebben verloren — en voor iedereen die te maken krijgt met een ingrijpend verlies, een zware periode, of het gevoel vast te zitten. Het laat zien dat verdriet geen eindpunt hoeft te zijn en dat hoop soms op de meest onverwachte momenten terugkeert.Een boek dat niet wegkijkt van pijn, maar je laat voelen dat je niet alleen bent.En dat het, zelfs na het diepste dal, mogelijk is om weer licht te vinden.