In Supervisie in onderwijs en ontwikkeling wordt supervisie opgevat als een generieke didactische methode. Deze methode kan worden toegepast op een breed scala van beroepen en functies waarin het systematische en doelbewuste contact met anderen voor de werkuitvoering essentieel is. Het boek is onderverdeeld in drie delen. In Deel I komen de kaders van supervisie aan bod. Wat kan supervisie betekenen? Welke mogelijkheden en beperkingen zijn er, en welke eisen mogen er aan supervisoren worden gesteld? Deel II omvat drie verschillende benaderingen, namelijk de vraag hoe spiritualiteit in supervisie ter sprake kan komen, hoe om te gaan met morele dilemmas in supervisie en hoe godsbeelden hun belemmerende of bevrijdende werking in supervisie krijgen. Deel III ten slotte bestaat uit drie praktijkstudies. Aan de orde komen het belang van lichaamstaal in supervisie, een narratieve aanpak van supervisie en de mogelijkheden van oplossingsgerichte vraagtechnieken.