Wie iets interessants wil lezen over psychiatrische aandoeningen legt zijn oor te luisteren bij ervaringsdeskundige literatoren als Geerten Meijsing en Rogi Wieg. Psychiaters die in toegankelijke taal over hun vak en de uitwassen ervan kunnen vertellen zijn dun gezaaid. De Amsterdamse psychiater Bram Bakker vormt hierop een uitzondering.In aanstekelijk geschreven betogen belicht Bakker de 'georganiseerde chaos' van de (ambulante) psychiatrische hulp en stelt op onorthodoxe manier urgente thema's aan de orde: het beddentekort en de gevolgen daarvan, de talloze verwarde mensen op straat, de prijs van psychofarmaca en de gevaren van een teveel aan therapie. Bakker benadert zijn vak even nuchter als uitdagend, schrijft openhartig over de verhouding tussen dokter en patiënt, en ronduit kostelijk over de bureaucratie in therapieland.Uit Te gek om los te lopen komt een psychiater naar voren die weinig last heeft van zijn oppositionele karakter, die misstanden in de psychiatrische zorg nietsontziend aan de kaak stelt en zijn patiënten veelal een stuk interessanter vindt dan zijn vakgenoten.