'Tegen de keer' sloeg bij verschijning in 1884 in als een bom en heeft nog altijd een cultstatus onder lezers en schrijvers. Het is het ultieme voorbeeld van wat de decadente literatuur wordt genoemd.

De neurotische edelman Jean des Esseintes (deels gebaseerd op een tijdgenoot van de schrijver: Robert de Montesquiou) ontvlucht het drukke leven van Parijs in een afgelegen villa, waar hij een eigen paradijs creëert met zijn luxe leefstijl. Hij geeft zich over aan zijn esthetische verlangens met klassieke literatuur, kunst, exotische juwelen en sensuele ervaringen.

Als laatste telg van een aristocratische familie verafschuwt Des Esseintes de negentiende-eeuwse burgerlijke samenleving en probeert hij zich terug te trekken in een ideale, artistieke wereld van eigen makelij. Het verhaal bestaat vrijwel volledig uit een opsomming van de esthetische voorkeuren, de bespiegelingen over literatuur, schilderkunst en religie, en de hyper-esthetische zintuiglijke ervaringen van de neurotische Des Esseintes.

'Tegen de keer' sloeg bij verschijning in als een bom. Deze klassieker uit 1884 is een ultiem voorbeeld van wat de decadente literatuur wordt genoemd, en daarmee de inspiratie voor bijvoorbeeld Oscar Wilde's 'Het portret van Dorian Gray'.