De terroristische aanslagen van 11 september 2001 hebben voorgoed veranderd hoe het Westen omgaat met ethische principes, waarden en normen. Concepten als het rechtvaardigeoorlogsdenken voldoen niet meer in de strijd tegen het internationale terrorisme. Bovendien heeft zich een politiek doorgezet die het belang van de veiligheid van de burgers primair stelt, boven de vrijwaring van de verworven rechten. Deze vrij eenzijdige benadrukking van het veiligheidsaspect heeft echter vurige tegenstanders. Zij verwijten de regeringen een kortzichtig beleid en een opportunistische en rechtenondermijnende machtsstrategie onder het mom van de strijd tegen het terrorisme.
Het eerste deel van het boek gaat in op de evolutie, de inhoud en het belang van de principes van het rechtvaardigeoorlogsdenken. Is dit concept niet achterhaald in tijden waarin de strijd tegen het terrorisme veel dringender lijkt dan mogelijke klassieke natie-natieconflicten? Wat is een mogelijk alternatief?
In het driedelige tweede luik van het boek brengt de auteur de schendingen van burger- en mensenrechten in de strijd tegen het terrorisme in kaart en gaat hij uitgebreid in op de problematiek van de zogenaamde harde ondervragingstechnieken en het absolute verbod op marteling. Hier wordt de hardheid van een extreme politiek en het flirten met de vage grenzen van het recht pijnlijk duidelijk.
In het laatste deel komt het actuele juridische, sociologische, filosofische en morele debat over de verhouding tussen veiligheid en rechten aan bod. Zowel het debat als zijn premissen blijken dubieus. In de kritiek schuilt de aanzet voor een politiek van helderheid en rust, in plaats van geslotenheid en angst.
Wim Smit volgde een lerarenopleiding en studeerde daarna godsdienstwetenschappen en moraaltheologie aan de K.U.Leuven. Hij is aalmoezenier aan de Koninklijke Militaire School in Brussel en lid van het Centrum voor Theologie en Militaire Ethiek, verbonden aan het Bisdom bij de Belgische Krijgsmacht.