In een grauw en vervallen flatgebouw in Vilnius (Litouwen) voert de camera ons langs de bewoners. Ze hullen zich in stilzwijgen en kijken betekenisvol in de camera waardoor zij ons betrekken in hun levens van desillusie en wanhoop. Het zijn de starende ogen van mensen die geen hoop meer hebben, niets meer hebben om voor te leven en een in zichzelf verzonken bestaan leiden waarin zij zich neer hebben gelegd bij hun lot. Verstoken van ieder woord spreken de omgevingsgeluiden, zoals vage stemmen, flarden radiomuziek en huilende kinderen, van een leven van weleer. Een echo uit de tijd van voor het verval en de teloorgang van hun hoop. Een verstilde studie van collectieve ontreddering en het onvermogen tot communicatie.Sharunas Bartas was eigenlijk documentairemaker toen hij in 1991 zijn speelfilmdebuut maakte met ‘Trys Dienos’. Met dezelfde pure soberheid registreerde hij zijn hoofdrolspelers en maakte een pseudo-documentaire rond jonge mensen uit een generatie die zwaar te lijden heeft onder de erfenis van de vorige generatie. Bartas’ hoofdpersonen passen uitstekend in het sombere en troosteloze beeld dat zijn camera schetst van de stad en dat is in ‘The Corridor’ wederom het geval. Deze keer beperkt Bartas zich tot een flatgebouw en laat de gezichten spreken van dagelijkse ellende en een uitzichtloze situatie die hen murw geslagen heeft. Communicatie lijkt geen zin meer te hebben en de blik in hun ogen spreekt van een gedemoraliseerde psyche waaruit geen uitweg meer mogelijk is. ‘The Corridor’ is een meditatieve studie over collectieve ontreddering en het (door ellende gegroeide) onvermogen tot communicatie en niet zozeer een film met een duidelijke narratieve structuur. Er wordt geen woord gesproken en toch spreken de beelden van Bartas boekdelen. Hij doorbreekt met ‘The Corridor’, meer nog dan met zijn eerdere ‘Trys Dienos’, de geijkte paden van het regisseren en maakt zich los van de traditionele filmwetten. Dat werd hem niet altijd in dank afgenomen en bezorgde hem op het Film Festival in Berlijn kritiek. Bartas zou zijn publiek niet serieus nemen en met zijn werkwijze zelfs een minachtende toon aanslaan. Een vreemde constatering over een regisseur die de mens juist met zoveel gevoel, respect en waardigheid in beeld brengt.“...Wat The Corridor werkelijk bijzonder maakt, zijn de blikken van de personages. Zonder een woord te zeggen kijken ze meestal recht in de camera.” (Filmkrant)orig.titel: Koridoriusregie en scanario Sarunas Bartascamera Rinvydas Leipusmontage Mingielé Murmurlaitienéproductie Studio Kinema, VilniusLitouwen/Duitsland 1994met o.a. Katerina Golubeva, Viatsjeslav Amirchanian, Sarunas BartasDVD5 / PAL / 4:3 / Dolby 2.0 / 77 min. / zwart-wit / soundtrackrigoureus op weg naar een nieuwe verbeelding