Heri Dono (Jakarta, 1960) exposeert wereldwijd schilderijen, beelden en installaties waarmee hij kritisch commentaar levert op actuele politieke en maatschappelijke problemen in Indonesië. Daarbij maakt hij gebruik van kunstvormen en objecten die iedereen in zijn land kent (zoals het wayangpoppen spel). Dono houdt niet van het onderscheid tussen high art en low art. Zijn kunst neemt verhalende elementen over uit volkstradities, hij speelt met geluid, licht, schaduw en beweging. Naast Indonesische inspiratiebronnen zijn in Dono’s werk invloeden van diverse Europese kunstenaars en kunststromingen herkenbaar. Hij kan met recht een glocal artist worden genoemd: een begrip waarin de woorden local en global samenkomen. Zijn beeldverhaal gaat over de veranderende Indonesische samenleving die natuurlijk niet los staat van ontwikkelingen in de rest van de wereld. Heri Dono neemt met zijn werk de positie in van de traditionele clown die het zich kon veroorloven om op een speelse wijze serieus commentaar te leveren.