Dit boek is een van de zeldzame studies over zending in het tijdperk van de VOC. Het werpt nieuw licht op de eerste christelijke aanwezigheid op Java in de zeventiende en achttiende eeuw.

Lang werd gedacht dat de VOC zich slechts beperkte tot haar eigen handelsbelangen. De auteur stelt dat zij dit zeker ook deed, maar tegelijkertijd haar best deed als een christelijke regering te besturen.
Telkens opnieuw moest zij in theologische, juridische en praktische zaken compromissen sluiten ter wille van de voortgang van de zending.
Voor zijn onderzoek naar de wijze waarop de Gereformeerde Kerk zending heeft bedreven op Java gebruikt de auteur als primaire bronnen VOC-verslagen en kerkenraadsnotulen. De latere zendingsbeweging vond deze manier van zending bedrijven ongepast. Deze studie geeft echter aanleiding tot een herwaardering van dit hoofdstuk uit de zendingsgeschiedenis.