Ze hebben er de buik van vol. Van dat perfecte plaatje.Van die schone schijn. Ze willen eerlijk zijn. En mild.
Want net als één op zes vrouwen in Vlaanderen kregen Ellen en Kirsten te kampen met een postnatale depressie. Not a pretty picture.
En toch is dat wat je ook anno 2015 nog steeds te zien krijgt: het moederschap door een roze bril. Wat mama worden écht met je doet, en met je leven zoals je het kende voor de baby, komt meestal met een dikke laag glazuur. De minder fraaie kantjes en moeilijke momenten, daar praat niemand over. Tenzij jij eerst, dan klapt de rest ook uit de biecht.
Ellen en Kirsten zijn mama's met een missie, puur op intuïtie. Mama's samenbrengen met hun onzekerheden en gevoelens. Zodat ze zich minder alleen voelen en er zijn voor elkaar, want een oud spreekwoord zegt: 'It takes a village to raise a child.' Meer openheid en eerlijkheid over het moederschap, daar wordt iedereen beter van.