Na zijn benoeming tot magister in de theologie aan de Parijse universiteit in 1256 begon Thomas van Aquino zijn leeractiviteit met het houden van een serie academische disputaties over het thema waarheid. De eerste kwestie van deze disputaties betreft een wijsgerige analyse van het begrip waarheid en van de verschillende betekenissen waarin van 'waarheid' gesproken kan worden. Thomas verdedigt hier de opvatting dat waarheid bestaat in een relatie tussen kennis en de werkelijkheid, een relatie die het meest passend geformuleerd kan worden als 'overeenstemming van het verstand en het ding' (adaequatio rei et inlellectus). Het is een belangrijke en invloedrijke tekst, onder andere vanwege de leer van de transcendentalia (het ware, het goede, het ene).
Naast de vertaling van De veritate q.I bevat deze uitgave een reeks bijdragen van filosofen en Thomas-deskundigen die de verschillende aspecten van Thomas' uiteenzetting over waarheid uitleggen en van filosofisch commentaar voorzien.
De Thomas-kenner Rudi te Velde is bijzonder hoogleraar filosofie (vanwege de Radboudstichting) aan de Faculteit der Geesteswetenschappen van de Universiteit van Amsterdam. Hij is tevens universitair docent aan de Faculteit Theologie en Religiewetenschappen van de Universiteit van Tilburg.