Als de Koran verboden zou moeten worden waarom dan ook de Bijbel niet? Deze ‘heilige’ boeken, de Tenach of het Oude Testament, het Nieuwe Testament en de Koran, worden immers vaak gebruikt om geweld te verdedigen, kruistochten of heilige oorlogen te legitimeren? Christenen hebben het eerste deel van de Bijbel wel als oud in de zin van verouderd gezien of zelfs antisemitisch uitgelegd en joden en christenen zien de Koran soms als plagiaat, zoals er moslims zijn die de Bijbel als vervalst en achterhaald beschouwen en in ieder geval als defi nitief vervangen door de Koran.

Volgens Anton Wessels is nu het moment gekomen om een andere leeswijzer te kiezen. Mozes was immers geen ‘jood’, Jezus geen ‘christen’ en Mohammed geen ‘moslim’. Deze drie vallen niet samen met wat respectievelijk jodendom, christendom en islam ervan gebrouwen hebben. Bijbel en Koran zijn bedoeld in samenhang gelezen, verstaan en uitgelegd te worden bij voorkeur door alle drie samen: jood, christen én moslim.

Zoals Charles Dickens in zijn Een verhaal van twee steden (Parijs en Londen) inzicht wil geven in de Franse revolutie, willen de drie Boeken gelezen worden als één verhaal waarin twee steden tegenover elkaar staan: Babel de stad van het onrecht tegenover het visioen van Jeruzalem als de stad van gerechtigheid en vrede. Zo blijkt dat dit éne verhaal een relevante boodschap heeft aan jood, christen en moslim, in feite aan ieder mens.