Wat denkt een schaakmeester als hij zijn volgende zet voorbereid? Hoe is zijn denken georganiseerd? Welke methoden en strategieën hanteert hij bij het oplossen van zijn keuzeprobleem? Om deze vragen te beantwoorden, deed Adriaan D. de Groot in 1938 een experimentele studie, waar vooraanstaande schaakmeesters zoals Alekhine, Euwe en Flohr, het studieobject waren. Dit boek heeft aangetoond nog steeds zeer waardevol te zijn voor hedendaagse studenten die zich bezighouden met cognitie en artificiële intelligentie - om maar te zwijgen over al die schaakspelers die willen weten hoe de echte meesters denken. Adriaan D. de Groot (1914-2006) studeerde wiskunde en later psychologie,waar hij in 1946 in promoveerde, aan de Universiteit van Amsterdam. Hij begon zijn carrière als wiskunde leraar aan een middelbare school, maar ging al snel naar de psychologie. In 1950 werd hij aangesteld als hoogleraar methodologie van het psychologisch onderzoek aan de Universiteit van Amsterdam.