Aan de hand van voorbeelden uit de psychologie, sociologie en filosofie beschrijft Daniel Schreiber hoe 'thuis' vandaag de dag geen vast gegeven meer is, maar iets waarnaar we verlangen.

Vroeger was 'thuis' de plek waar je vandaan kwam: de plaats waar je geboren was, het gezin waartoe je behoorde, de buurt waar je wortels lagen. Maar hoe is dat nu? Wat betekent 'thuis' nog in een tijd waarin steeds minder mensen zich verbonden voelen met de plaats waar ze geboren zijn?

In een persoonlijk en filosofisch essay beschrijft Daniel Schreiber prachtig de kentering van een collectief gevoel: 'thuis' is vandaag de dag geen vast gegeven meer, maar iets waarnaar we verlangen. Aan de hand van voorbeelden uit de psychologie, sociologie en filosofie laat Schreiber bovendien zien dat thuis zijn ook te maken heeft met je thuis voelen, een innerlijke staat die verbonden is met je identiteit. Daarnaast beschrijft Schreiber zijn eigen zoektocht naar een thuis.