Een meedogenloze huurmoordenaar speelt spelletjes met de FBI‘Je zult je wel afvragen waarom je hier bent, nummer 35,’ mompelt hij. ‘Maak je geen zorgen, het is niet omdat je een van de regels hebt overtreden. Je bent een voorbeeldige eenheid geweest.’
Eenheid. Nummer 35. Het bewaren van vlees.
‘Je bent hier omdat ik je wil vragen een besluit te nemen. Ik ga je vragen om te kiezen wie ik zal verminken en vrijlaten. Jou of nummer 36?’
‘Wie is nummer 36?’
‘De andere jonge agent die ik hier na jou heb gebracht.’

Hij noemt zichzelf Dali en biedt zijn diensten aan mannen aan die van hun ‘lastige’ echtgenotes af willen. Voor een aanzienlijk geldbedrag zorgt hij ervoor dat de vrouwen spoorloos verdwijnen. Zijn aanpak is uiterst zakelijk – nauwkeurig, emotieloos, zonder enige mores – waardoor hij vrijwel geen aanwijzingen achterlaat. Sterker nog, Smoky en haar team hebben zelfs geen weet van Dali’s praktijken totdat hij een van zijn slachtoffers ‘aflevert’ op de stoep van de FBI. Maar waarom heeft deze vrouw het mogen overleven? En waarom wordt de FBI op het spoor van Dali gezet? Het zijn een paar van de vele raadsels die Smoky moet ontrafelen in haar jacht op een psychopaat die een spel speelt met regels die hijzelf geschreven heeft.