Met de komst van Caesar begint, zo mag men gerust stellen, de geschiedenis van de Nederlanden. Zo’n vierhonderdvijftig jaar later verlaten de Romeinen ons land weer. Al die tijd was ons land – wij mogen er niet omheen draaien – niet veel meer dan een uithoek van het eens zo machtige Romeinse rijk. Toch valt er veel te vertellen: het meedogenloze optreden van Caesar tegen de Galliërs bijvoorbeeld, de Friese opstand, de komst van de Bataven, de smadelijke nederlaag van de Romeinen in het Teutoburgerwoud, de aanleg van een formidabele grenslinie, de confrontatie tussen twee verschillende culturen, de komst van de nieuwe Friezen, de Saksen en de Franken en het prille begin van de kerstening van ons land. En wat deze tijd ook zo bijzonder maakt, wij komen voor het eerst historische figuren tegen van wie wij de naam kennen: de trotse generaal Quintus Petilius Cerialis, de Cananefaat Brinno, de vermetele Friezen Verritus en Malorix, Servatius en natuurlijk Julius Civilis, de Bataaf, die de euvele moed had de wapens tegen een wereldmacht op te nemen.