Vanuit zorg en ongemak, maar vooral gedreven door nieuwsgierigheid, zijn we met camera en notitieblok en verschillende landschapexperts het Friese landschap ingetrokken. Het Friese landschap dat, ongeveer een decennium geleden, werd uitgeroepen tot het mooiste van Nederland. Dat schept verplichtingen zou je zeggen en de opdracht om met liefdevolle trots in te zetten op behoud, herstel, versterken, beleven en ontwikkelen. Maar doen we dat ook? Worden plannen in deze provincie gemaakt om vanuit historische kernkwaliteiten de blik op de toekomst te richten? Heeft de liefde voor het landschap een wenkend perspectief in zich om ook toekomstgericht te kunnen en willen ontwerpen? Of hebben we zoveel ontwikkelingen tegelijkertijd dat het bijna een onmogelijke opgave is om er een samenhangend en herkenbaar geheel van te behouden? Tijd verdwijnt uit het landschap kan bijdragen aan een belangrijk gesprek over ons landschap en welke keuzes daar de komende jaren in nodig zijn. Jaap Jepma en Annemarie Hoogwoud