In haar laatste maanden kijkt Tine terug op een leven vol gemiste kansen en verloren liefde. Een dagboek als rekenschap van een vergeten vrouw.
Aan het woord is Everdine van Wijnbergen, Tine, zoals Eduard Douwes Dekker zijn eerste vrouw al voor het schrijven van Max Havelaar placht te noemen. Met haar beide kinderen verblijft ze in Venetië, terwijl Dekker met Mimi in het noorden is. Tijdens haar laatste levensmaanden geeft zij zich in een dagboek rekenschap van wat zij in haar leven nagelaten heeft.