Nachten die langer duren dan de dagen lijken te zijn. Anders te blijken dan de dag geweest is. Ben ik met mezelf, samen, of alleen op deze wereld. Met het raam waar mogelijkheden achter lijken te zijn. Duizend lichten schijnen, en verderop kilometers weg, de vuurtoren. Die schijnt over niemand en iedereen. Iedereen die hier woont, iedereen die hier zal zijn. Denk ik liever aan de zee. Waar de kleuren weg zijn nu er nachtlicht is. Ik zie het, de zee, en bedenk ik hoe het water zou voelen. Droom ik over verre reizen naar lege eilanden. En beland ik later dan ook in een paradijs? Een verre reis zo hier in dit huis. Ooit zal ik zien.