Pom Wolff debuteerde najaar 2005 in de Windroosreeks met Je bent erg mens. Daarover schreef Po erapport: "(.,.) Strak gecomponeerd wordt het innerlijk van een mannelijk mens blootgelegd, zonder schroom worden vooroordelen op tafel gelegd, hier worden geen engelen bezongen, maar de ruwe werkelijkheidsbeleving van een individu. En die is schrijnend, navrant." Simon Vinkenoog kwam tot een soortgelijke conclusie: "Navrant en indringend, overtuigend en onverbiddelijk - (...)" Uit nieuw werk is een krachtig vervolg ontstaan, lezers worden op hun wenken bediend met zijn tweede bundel toen je stilte stuurde.
toen je stilte stuurde
'Ze zingen en kreunen.
Ze zijn onrustig en argwanend.
Ze vertederen en verlinken je tegelijkertijd.
De gedichten in deze bundel van Pom Wolff.
Ze barsten uit hun voegen van karigheid.
Maken onverwachte grappen die geen grappen zijn.
Vechten zich een weg de bundel uit.
Het oog van de lezer, het oor van de luisteraar in.'
Jos van Hest