De Tractatus logico-philosophicus, voor de eerste maal verschenen in 1922, is het enig filosofische werk dat Ludwig Wittgenstein tijdens zijn leven heeft gepubliceerd. De zorgvuldig genummerde paragrafen overtuigen in hun uitzonderlijke beknoptheid de lezer en hebben vooral na de dood van Wittgenstein tot veler verbeelding gesproken. Wittgensteins invloed beperkte zich niet alleen tot de Logisch-Positivisten uit de jaren twintig en dertig van deze eeuw, maar ook andere beoefenaren van de wijsbegeerte vonden een stimulans in zijn taalfilosofie en in de visie dat zijn stellingen afbeeldingen waren van de werkelijkheid.