In de roman ‘Trappen’ beschrijft de auteur de degeneratie van een kroegbaas, Zoria, die van zichzelf beweert dat hij en niemand anders de baby is, die destijds in 1905 in de kinderkoets zat, op de trappen van Odessa. Dit, terwijl zijn moeder, samen met de muitende matrozen van de pantserkruiser ‘Potemkin’ werd neergeschoten, zoals verfilmd door Sergei Eisenstein (1925). Tientallen jaren daarna vertoont de kroegbaas nog altijd een open wonde aan zijn voorhoofd en een weerkerende obsessie voor beroemde of beruchte trappen. Maar, wat wil hij hiermee verbergen? In wisselende decors is deze roman tevens een nostalgische terugblik naar de dertiger tot zestiger jaren van de vorige eeuw. Met zowel de lichtzinnige als donkere kanten van het dorpsleven, voor, tijdens en na de Tweede Wereldoorlog. De diverse neurotische karakters van enkele notabelen ‘kleuren’ het verhaal.