Voorwoord door Rolf Kleber 13Voorwoord door de auteur 171. Inleiding 192. De ontwikkeling van het concept trauma 23Het concept trauma in de DSM 23Het kind-perspectief in de DSM 29Het kind-perspectief op trauma 32Het kind dat trauma meemaakt 243 Het ontwikkelingsperspectief op trauma 29Het Jeugdsubstraat 40Het ontvangen van een traumatische ervaring in de geest 42Het TOP model 51Een beschrijving van de ontwikkelingsstadia 55Ontwaken van trauma gedurende de puberteit 584. Toepassing van het ontwikkelingsperspectiefop oorlogstrauma 63De vertaling van de ontwikkelingsstadia naar oorlogstrauma 665. Toepassing van het ontwikkelingsperspectiefop intimiteit en seksueel misbruik: IOP en STOP 75Intimiteit 75Intimiteit en seksualiteit 76Seksueel misbruik 77Een model voor intimiteit gesynchroniseerd aanseksueel misbruik 786 Implicaties voor de behandeling van trauma 101Trauma en behandeling 1027. Epiloog 113Referenties 117Overzichten 129Tabellen 129Figuren 129Namenregister 131Zakenregister 133In Trauma vanuit een ontwikkelingsperspectief presenteert Martine Delfos een nieuw model over trauma. Het effect van trauma hangt van vele factoren af, biologische als psychologische factoren. Tot nu is wetenschappelijk onderzoek vooral gericht op leeftijd-gerelateerde symptomen met betrekking tot psychologisch welzijn in reactie op trauma, een ontwikkelingspersperspectief op effect in plaats van op vorming. De factor waar geen aandacht aan besteed is, is de impact van het ontwikkelingsstadium van het kind op de perceptie van traumatische ervaringen. Dit betreft de manier waarop trauma de uitvoering van ontwikkelingstaken beïnvloedt, een perspectief van vorming. Het referentiekader dat in volwassen reeds is ontwikkeld, ontbreekt vaak nog in kinderen. Kinderen zullen niet altijd getraumatiseerd raken van dezelfde gebeurtenissen als volwassenen, en kinderen kunnen diep getraumatiseerd raken door ervaringen die volwassenen niet als traumatiserend zullen beschouwen vanwege hun kennis van de wereld die tot een meer gerijpt perspectief heeft geleid.In het model worden de kenmerken van ontwikkeling met hun ontwikkelingstaken van de hersenen met zijn toenemende connectiviteit (verbindingscapaciteit van de hersenen) toegepast op de traumatische ervaringen om de ontwikkelingspsychologische verschillen te kunnen begrijpen in reactie op trauma.Het model is toegepast op verschillende traumatische ervaringen zoals seksueel misbruik en oorlogstrauma.Een beter begrip van de gevolgen van traumatische ervaringen op kinderen en adolescenten kan ontstaan als het ontwikkelingsperspectief gehanteerd wordt.Dit boek is deel 7 in de Picowo-serie. Het is een vertaling door Laura Dekkers (Msc) van de Engelse versie: Developmental Perspectieve on Trauma, dat deel 5 was uit de Picowo-serie.Dr. Martine Delfos is een bio-psycholoog. Ze is wetenschappelijk onderzoeker, therapeut, schrijfster en docent. Een van haar specialisaties is meervoudig trauma in kinderen en volwassenen. Ook met betrekking tot autisme heeft ze speciale aandacht voor het verschil tussen autisme en autistisch gedrag dat door trauma veroorzaakt kan worden. Ze is werkzaam in binnen- en buitenland, en helpt autismehulpverlening opbouwen met universiteiten in onder andere Ecuador en Bosnië-Herzegovina.Informatie over haar werk is te vinden op: www.mdelfos.nlVan het voorwoord van prof. dr. Rolf Kleber, internationaal specialist trauma:...In haar boek presenteert Martine Delfos een uitmuntend model van ontwikkelingsperspectief [op trauma]. Ze beschrijft een omvattend en innovatieve benadering, gebaseerd op diepgaande wetenschappelijke kennis en uitvoerige klinische ervaring. Ze verbreedt de reguliere benadering en gaat verder dan het denken in termen van pathologieën. Ze doet dat op haar manier: origineel, diepgaand en inspirerend. Zo bouwt ze een brug over de kloof tussen wetenschap en het concrete lijden van de getroffen mens, tussen de expertise van wetenschappers en professionals en het denken en voelen van slachtoffers en overlevenden. Haar boek laat zien hoe ieder kind zijn eigen denkkader bouwt en de pijn tracht te controleren, hoe zijn leven veranderd zal worden en hoe we hem kunnen helpen en ondersteunen.