“Elke dag in de trein en dan maar steeds opnieuw opschrijven wat er in mij opkomt." schrijft Fred Händl in zijn Einde verhaal. Een betere samenvatting is er niet. Wel een andere, en wel deze: 'Treindenken' gaat over de wereld als een glas heerlijk bier. 'Treindenken' gaat ook over kakangst (Een bruine droom), over een goede seksuele afrossing als metafoor (Mijnheid) en de Nederlandsche taal (Doken, dook, gedoken).
'Treindenken' is een boek zoals u nog niet eerder hebt gelezen. Ook befaamde kranten als De Volkskrant, Trouw en De Telegraaf hebben dit boek nog niet gelezen. Thans onthouden zij zich dan ook van commentaar.