Twee slagen van het lot gooien het leven van een schrijver overhoop: eerst overlijdt zijn moeder, kort daarna zijn ex-vrouw. Hij blijft alleen achter met hun jongste dochter. Hij probeert de plaats van haar moeder in te nemen, maar daarmee ontneemt hij haar de vader die zij nodig heeft. Langzaam ontglipt zij hem. Wanhopig zoekt hij houvast in zijn eigen geschiedenis, waarin zijn moeder een allesbepalende rol heeft gespeeld. Wist ze wat ze daarmee aanrichtte? Waar gaat liefde over in verraad? Wat betekenen moeder-en vaderschap? Wat is een familie eigenlijk? Aarzelend stelt hij op schrift wat hij op zijn zoektocht ontdekt. Daarmee stelt hij zijn kunst, het schrijven, in dienst van het leven.
Recensies
'Hoewel zijn uitgangspunt intens verdriet is, weet de schrijver dat via ingenieuze verhaalconstructies en associaties om te zetten in melancholische aanvaarding.'
Trouw
'Hoewel zijn uitgangspunt intens verdriet is, weet de schrijver dat via ingenieuze verhaalconstructies en associaties om te zetten in melancholische aanvaarding.'
Trouw
‘Tomas Espedal heeft uit inktzwarte taal een prachtige necropolis opgetrokken. Wie nog een herfstboek zocht, weet bij deze waarmee de donkere dagen te vullen.’****
Knack
‘De compacte, indringende teksten nodigen de lezer echter direct weer uit om terug te bladeren. Een poëtisch verslag van persoonlijke groei.’****
Twee slagen van het lot gooien het leven van een schrijver overhoop: eerst overlijdt zijn moeder, kort daarna zijn ex-vrouw. Hij blijft alleen achter met hun jongste dochter. Hij probeert de plaats van haar moeder in te nemen, maar daarmee ontneemt hij haar de vader die zij nodig heeft. Langzaam ontglipt zij hem. Wanhopig zoekt hij houvast in zijn eigen geschiedenis, waarin zijn moeder een allesbepalende rol heeft gespeeld. Wist ze wat ze daarmee aanrichtte? Waar gaat liefde over in verraad? Wat betekenen moeder-en vaderschap? Wat is een familie eigenlijk? Aarzelend stelt hij op schrift wat hij op zijn zoektocht ontdekt. Daarmee stelt hij zijn kunst, het schrijven, in dienst van het leven.
Recensies
'Hoewel zijn uitgangspunt intens verdriet is, weet de schrijver dat via ingenieuze verhaalconstructies en associaties om te zetten in melancholische aanvaarding.'
Trouw ·
'Hoewel zijn uitgangspunt intens verdriet is, weet de schrijver dat via ingenieuze verhaalconstructies en associaties om te zetten in melancholische aanvaarding.'
Trouw
‘Tomas Espedal heeft uit inktzwarte taal een prachtige necropolis opgetrokken. Wie nog een herfstboek zocht, weet bij deze waarmee de donkere dagen te vullen.’****
Knack
‘De compacte, indringende teksten nodigen de lezer echter direct weer uit om terug te bladeren. Een poëtisch verslag van persoonlijke groei.’****
NSTC 500098326 · CB-relatie 7400108 · Bijgewerkt 6 augustus 2026
Cookies voor statistiek We meten anoniem hoe de site gebruikt wordt om zoeken te verbeteren. Zonder toestemming meten we alleen geaggregeerd, zonder cookies.