In zijn zoektocht naar "gerechtigheid" werd de schrijver geconfronteerd met de mogelijkheden die onze samenleving de burger biedt, "recht" te krijgen. De conclusie is bedroevend te noemen, omdat er geen echt middel voorhanden is. De trukendoos heeft voorrang, procedures worden eindeloos vertraagd en er bestaan talloze bliksemafleiders. Als burger voel je je bedrogen. Het machtsprincipe overheerst.De gemeente Dongen doet dienst als voorbeeld en is de concrete ervaringsbasis van de schrijver.De staat is verantwoordelijk voor alle burgers. Vandaar dat de overheid zorgplicht heeft. De individuele burger heeft dat niet. De individuele burger heeft rechten en draagt als het goed is verantwoordelijkheid. De onafhankelijke rechter is de enige instantie in Nederland die die zorgplicht van de overheid kan afdwingen. Dat kan bij burgers niet, burgers zijn vrije mensen. Sluwe politici willen ons de laatste tijd laten geloven dat wij burgers die zorgplicht hebben maar dat is misleidend. In een rechtsstaat heeft de overheid zorgplicht en niemand anders.Naast de bestuursrechtelijke en de strafrechtelijk weg, wordt een derde weg aangeduid: democratie wordt sociocratie.