Misschien zijn de echt emotionele ervaringen, de blíjvende ervaringen die we nooit meer vergeten, wel die uit de adolescentie: dat broze gebied waarin het volwassen leven zich voor het eerst aan je openbaart zonder dat je er al helemaal klaar voor bent. Tussenstations gaat over vijf adolescenten tussen de veertien en de achttien jaar, die zich voor situaties geplaatst zien die hun pet te boven gaan, maar die hen wel tot volwassenen smeden, ook al zijn ze zich daar op dat moment (nog) niet van bewust. Verhalen over vastberadenheid en moed, over conflicten binnen het gezin, maar ook over liefde, éducation sentimentale en de vorming van het geweten.

‘In Tussenstations verplaatst ze zich met meesterlijk inlevingsvermogen in vijf adolescenten die door schade en schande volwassen worden.’ – Joie de Vivre