In dit boek, dat grotendeels uit dagboekfragmenten bestaat, schrijft Eke Vriens hoe zij verder ging na de dood van haar zoon Erik. Toen ze hoorde dat hij een eind aan zijn leven had gemaakt, stortte haar wereld in. In haar dagboek kon ze alles kwijt: het verdriet, de machteloosheid, de schuldgevoelens, het waarom, de vragen. Ook schrijft ze over de reacties van anderen, over haar lichtpuntjes (de kleinkinderen) en hoe het leven toch weer de moeite waard werd. Ouders die een kind hebben verloren zullen in dit boek herkenning en steun vinden.