In 'Uit de doofpot' beschrijft Maria Versteege hoe zij zich van een meisje dat zo vaak moest zwijgen, heeft ontwikkeld tot een persoon die vrijuit kan spreken. Ze laat de lezer getuige zijn van ingrijpende gebeurtenissen in haar leven en hoe ze fysiek en psychisch beschadigd werd. Het lichaam laat zich niet voor de gek houden, vroeg of laat kan het vele zwijgen leiden tot ongemakken. Versteege schrijft over haar persoonlijke groei en maakt duidelijk dat ieder mens beschikt over een innerlijke kracht die kan worden aangewend om vanuit een dal omhoog te klimmen. Dankzij therapieën en zelfonderzoek lukt het haar om stap voor stap door openheid en vergeving vrij te worden.