In het integratiedebat van de laatste jaren wordt de concentratie van minderheden in buurten en scholen van de grote steden steeds vaker gezien als oorzaak van de falende integratie. Maar klopt dat ook met de feiten? Deze publicatie onderzoekt het verband tussen etnische concentratie en (elementen van) sociaal-culturele integratie en draagt bij aan de kennisvorming en discussie over de betekenis van etnische concentratie. Hebben etnische concentraties in buurten een weerslag op de contacten tussen allochtonen en autochtonen en wordt de kennis van het Nederlands erdoor beïnvloed? En de vraag wordt gesteld of zwarte scholen nadelig zijn voor de taalprestaties van leerlingen.
Voor een succesvolle sociaal-culturele integratie is het van belang te weten hoe autochtonen en allochtonen over elkaar en over de aanwezigheid van minderheden in het algemeen denken. Worden deze opvattingen beïnvloed door (toenemende) concentraties minderheden in de buurten van de grote steden?
In dit rapport worden de antwoorden gezocht met behulp van enquetegegevens verzameld onder de klassieke migrantengroepen (Turken, Marokkanen, Surinamers, Antillianen), de vijf grootste vluchtelingengroepen (Afghanen, Irakezen, Iraniers,(voormalig) Joegoslaven, Somaliers) en autochtone Nederlanders.