Artsen en geneeskundigen die werkzaam zijn in de urgentiegeneeskunde weten hoe zij moeten handelen in spoedeisende omstandigheden zoals reanimatie en traumaopvang. Maar wat te doen als de patiënt dan toch sterft? Wanneer wordt besloten dat verder handelen zinloos is? Hoe vindt de begeleiding plaats van de stervende patiënt die alleen omringd wordt door hulpverleners? Hoe gaat de hulpverlener zelf om met sterven? Op welke wijze worden familieleden tijdens en na spoedeisende omstandigheden geïnformeerd?

In 'Urgentiegeneeskunde en de dood' staat de situatie van de acuut stervende patiënt en van de gestorven patiënt centraal. In het boek komen beschouwende en praktische zaken aan de orde. Trevens wordt aandacht besteed aan de niet-natuurlijke dood en aan de identificatie van overleden slachtoffers.