In Uru of de weg naar onafhankelijkheid geeft de schrijfster de sfeer van Belgisch Kongo weer. De wereld is nog 'klein' en zonder televisie. Telefoonaansluitingen zijn schaars. De Nederlandse en Belgische bevolking is nog niet gemêleerd. Vliegreizen duren lang en zijn vermoeiend. De overgang van het onbezorgde leven van blanken naar de dramatisch laatste periode van het kolonialisme legt de schrijfster vast in een dagboek, bijgehouden in de zes jaar van haar verblijf. In de journalistieke auto-fictie Uru of de weg naar onafhankelijkheid beschrijft Anco Mali het dagelijks leven van een jong Nederlands echtpaar in Kongo. Ze doet dit vanuit het perspectief van Olga die in een beschermd
milieu is opgegroeid. De jonge vrouw weet zich in de decadente samenleving staande te houden door zich in haar eigen wereld terug te trekken. Ze doet wanhopige pogingen uit opvoeding verkregen waarden in te wisselen tegen de opvattingen van haar echtgenoot. Haar huwelijk en leven in de geïsoleerde jungle leiden tot de climax van uru, de onafhankelijkheid.