Voor steeds meer werknemers vormt het kunnen combineren van betaalde arbeid met activiteiten daarbuiten een belangrijke voorwaarde voor het deelnemen aan het arbeidsproces. Het gaat dan niet alleen om de verzor­ging van kinderen, maar ook om de verzorging van anderen, om vrijwilli­gersactiviteiten, om bestuurlijke functies en om scholing. Om het een en ander te kunnen verwezenlijken, bestaat de mogelijkheid om verlof op te nemen. De verlofmogelijkheden zijn bijna onuitputtelijk: zwangerschaps- en bevallingsverlof, kraamverlof, ouderschapsverlof, calamiteitenverlof en ander kort verzuimverlof, zorgverlof, adoptieverlof, palliatiefverlof, rouw­verlof, scholingsverlof, seniorenverlof, politiek verlof en 'sabbatical leave'. Een deel van deze verlofvormen is neergelegd in de Wet arbeid en zorg. Naast deze in de Wet arbeid en zorg geregelde verlofvormen kent het Burgerlijk Wetboek een uitgebreide regeling van de vakantie. In deze PS-Special worden de vakantie het verlof behandeld. Hierbij ligt de nadruk op de werknemer die werkzaam is in de private sector. Voor ambtenaren gelden overigens dezelfde of vergelijkbare rechten. De informatie is bijgewerkt tot 1 oktober 2015.

Mr dr J. (Harry) van Drongelen is universitair hoofddocent bij de vakgroep Sociaal Recht en Sociale Politiek van de Universiteit van Tilburg en is als adviseur verbonden aan De Voort Advocaten Mediators te Tilburg.