Er is geen vakantie geweest, binnen of buiten de landsgrenzen van mijn dierbare Nederland, waarin ik zulke boeiende mensen ontmoette als in het lieflijke Limburg. Het zou een gemiste kans zijn u onkundig te laten van Kees, de schier alomtegenwoordige pensionhouder, met zijn verbluffende hoeveelheid mensenkennis, en van Joppie, die maar niet wilde begrijpen dat ik niet zijn boezemvriend, maar zijn aartsvijand was. En hoe zou u verder willen leven zonder kennisgemaakt te hebben met Antje en Leentje, de twee gezworen vriendinnen uit een uithoek van de Achterhoek? Om van Simon nog maar niet te spreken, die eersteklas toneelspeler. Tot op de dag van vandaag weet ik niet of het heimwee naar zijn broer Ruud echt of gespeeld was. Weet u het te ontdekken?