Johnny van Doorn (1944-1991) was een waar literair fenomeen en publiceerde naast zijn poëzie ook proza, dat veel kalmer van toon was en vanwege de aandacht voor het alledaagse vaak vergeleken is met het werk van Nescio, Willem Elsschot en Simon Carmiggelt. Voortdurend onderweg, vangt Van Doorn in helder en tijdloos proza de euforie van het kleine magistrale geluksmoment. Hier spreekt een schrijver die voor honderd procent leefde, altijd op zoek naar poëzie, seks en liefde.
In Valse lente betrekt Johnny een kamer in een vervallen huis in Amsterdam. Zijn medebewoners zijn zwervers en daklozen. Ondanks de vreemde eigenschappen van zijn medebewoners bevalt het er Johnny wel. Maar wanneer het huis gesloopt wordt, begint een zoektocht.
`Johnny van Doorn was veel meer dan een jaren zestig-fenomeen. Hij is een groot naoorlogs schrijver.
De Groene Amsterdammer